ఎండకాలము పై నా సీసము

మాయూర నీరు

ఘన తపమ్ములు జేసి గంగ తెచ్చుట కాదు
చేదు మా బావి లో చెంబు నీరు
జటిల మందాకిని  జడల నిల్పుట కాదు
ఇంటి టాంకున  నింపు ఇంత  నీరు
పాతాళ గంగను బయలు దెచ్చుట  కాదు
బోరింగు కొట్టి మా బొచ్చె నింపు
జలనిధులింకంగ జలము ద్రావుట గాదు
చూపు మాయూరిలొ చుక్క నీరు

ఓ భగీరథ భూజాని ఓ మహేశ
పాండుమధ్యమగస్త్యయో  పరమ పురుష
గతము గొప్పలు గట్టిగా కట్టి పెట్టి
మండు వేసవి మాయూర మసలి పొండు

అయ్యా భగీరథా నీవు ఎన్నోమార్లు ఎందరినో గూర్చి తపస్సు చేసి గంగను దివి నుండి భువికి తెచ్చిన్నావు . అందులో ఏమి వున్నది గొప్పతనము నీ చేతనైతే వా వూరి బావిలో ఒక చెంబు నీరు చేదు చూద్దాము!
అయ్యా గంగాధరా! అన్యులకు సాధ్యముగాని మహావాహినియైన గంగను నీ జటల నడుమ బంధించినావట. మరి అదే నిజమైతే మా ఇంటి టాంకులో ఇంత నీరు నింపు, నీవు చేసినపని నిజమో కాదో చూస్తాము!
అయ్యా! పాండవ మాధ్యమా అర్జునా ! భీష్ముడడిగితే పాతాళ గంగను నీవు ఒక్క బాణపు వ్రేటుతో బయటికి తెప్పించి ఆయన దాహము తీర్చినావట. అదే నిజమైతే మా బోరింగు కొట్టి నీళ్ళు మా బొచ్చెలో నింపు నీపస మేము పసికడతాము!
మహానుభావా అగస్త్యా కుంభసంభవా! నీవు జలనిధినే త్రాగినావట. మరి మా ఊరికొచ్చి ఒక్క చుక్క నీరు చూపించు నీ గొప్పదనము తెలుసుకుంటాము.

ఇన్నిమాటలేల మందు వేసవి రోజు మా వూరిలో ఒకసారి ఉండ రండి . 

బస్సులో ఒక రోజు-కథ

బస్సులో ఒక రోజు
https://cherukuramamohanrao.blogspot.com/2014/05/blog-post_6.html

బస్సు బయలుదేరుటకు ముందు నామాటలు నాలుగు వినండి. నాలుగు అన్నది మాటవరసకే సుమా! పళ్ళు లేని అవ్వ కూడా పువ్వు లాంటి నవ్వు  నవ్వా లనుకునే ఈ రోజుల్లో ఎవ్వడైనా రవ్వంతైనా నవ్వు నవ్వనివాడుంటాడా  అని నా మనసును అడిగినాను . మనసు వెంటనే ఎందుకు వుండరూ! మన చంద్రబాబు ఇప్పుడిప్పుడు నవ్వు నేర్చుకుంటున్నాడు గానీ గతమంతా నవ్వు రువ్వేవాడు కాడుగదా! అని వెంటనే సమాధానమిచ్చింది. మరి నవ్వకపోతే ఏమౌతుంది అన్నది నా ప్రశ్న. 'నీవు నవ్వకుంటే పళ్ళులేనివానివి అనుకొంటారు అందరూ అన్నది' నా మనసు యొక్క జవాబు. సరే నేను నవ్వడానికే నిశ్చయించుకొన్నాను మరి మీ మనసులు మీకేమి జవాబు చెబుతాయో!

ఇక బస్  ఎక్కుచున్నాను. పై ఉపన్యాసము చెప్పి ఎక్కేలోపల బస్సు నిండిపోయింది. చేరవలసినది కడప ప్రయాణము 35 కిలోమీటర్ల దూరము. నేను బయలుదేరిన స్థలము కమలాపురము. 'అడుగడుగు దండాలవాడా' 'ముద్ద కు బిస్మిల్లా' అన్నట్లు అది ప్రతి 4,5 కి.మీ. లకు వచ్చే పల్లె పల్లె దగ్గరా నిలిచే బస్సు . నేను ప్రతి రోజూ ప్రయాణము చేసే వాడిని. టికెట్టు ధర రూ.1.25. రానూపోనూ రూ.2.50 మరియు ముఖ్యమైన వినియోగదారులు ఆఫీసులో నన్ను చూచుటకు వస్తే, వారికి చాయ్ ఇప్పించుటకు, ఒకరోజుకు ఇద్దరు మాత్రమె,1/2 రూపాయి కలిపి రూ.3 గా ఇచ్చేది వితరణశీలియైన నా ఇల్లాలు. దేవుని దయతో చివరిలో ఏడుమంది కూర్చునే సీటులో నాకోసమా అన్నట్లు ఒక్క సీటు మిగిలియుంటే నేను అచ్చటసుఖాశీనుడనైనాను. సర్డుకొన్నతరువాత ప్రక్కన చూస్తే ఒక పల్లెటూరి ఆవిడ నా ప్రక్కన కూర్చొని వుంది. ఆ ఊరు మల్లె పూలకు ప్రసిద్ధి.ఎండలు మండిపోతూ వుంటాయి. నేనెక్కిన సమయము సాయంకాలము 5.30నిముసములు. నా వయసు 30 లోపే.

ఎట్టకేలకు, కట్టకడపటికి, తుట్టతుదకు, చిట్టచివరకు, బస్సులో కదలిక కనిపించింది. తడిసిన చొక్కాను మెల్లగా వచ్చిన పిల్లగాలి చల్లగా పలకరించింది. పైకి పోబోతున్న ప్రాణాన్నికిందికి లాగింది, గాలి , నాకష్టాన్ని అర్థం చేసుకొని.అంతలో ఒక మల్లెపూలమ్మే కుర్రవాడు 'మల్లె పూల్', మల్లెపూల్', అని అరుస్తూ బస్సు యొక్క ఒక ప్రక్కన ఎక్కి దిగుటకు రెండవ ప్రక్క రాసాగినాడు. ఎదో ఆలోచనలో ఏటో చూస్తున్న నన్ను ఎవరో తొడమీద బలంగా చరిచినట్టనిపించి,  నేను దిగ్భ్రమకు లోనైనాను.సప్త సముద్రములేకమైనట్లు,మిన్ను విరిగి మీద పడుతున్నట్లు, ఆశనిపాతము తో కూడిన వర్షము నాపైన మాత్రమె పడుతున్న అనుభూతులన్నీ ఒక్కసారి కలిగి, బాధ కలిగిన తొడ వైపు చూపు మరల్చినాను. నా ప్రక్కనున్న ఆ పల్లెటూరి ఆవిడ ఆ పూలసాయాబు వైపు చూపించి 'అయ్యా! పూలు కొనుక్కుంటా' నని అన్నది. నా అదృష్టమో దురదృష్టమో కానీ ఆ రోజు నా అతిధి పూజా ధన వినియోగము కాలేదు. కొనివ్వకపోతే గిచ్చుతుందేమోనని భయపడి  సరే అన్నాను. ఆమె పూలవానిని పిలిచి ఒక అర్ధ రూపాయికి పూలు ఇవ్వు అనింది.ఆశ్చర్య పడవద్దండి. ఆ రోజులలో ఆ ధరకు టీలు,కాఫీలు,పూలు ఇత్యాదులు అర్ధ రూపాయికి లోపలే దొరుకేవి. దేవునికి మనస్సులోనే నమస్కరించి ఉన్న అర్ధరూపాయిని పూలవాని హస్తగతం చేసివేసినాను. థాంక్స్ అన్న మాట ఆమెకు తెలియదు కావున చెప్పలేదు.ముఖములోని సంతోషము అంతకన్నా ఎక్కువే చెప్పింది.

బస్సు మెల్లగా కదిలింది. కండక్టరు 'కడప,కడప' అని అరుస్తూనే వున్నాడు అంతలోనే ఒక 'బిస్కోతులు'(Biscuits)(అక్కడ ఆ మాటే అందరూ అంటారు, ఇవి ఏ విధమైన 'కోతులు' అని అనుకోవద్దు.) అమ్మే వాడు వచ్చినాడు లోనికి.ఉన్నది సున్నా అన్నది నాకు తెలుసు కాబట్టి, ఈ సారి ఆమె నన్ను కొట్టక ముందే గట్టిగా ఓ అమ్మా! అని  పిలచినాను. బస్సులో  ఆశబ్దము విన్న అందరితోబాటు ఆమె కూడా నన్ను చూసింది. అందరూ చూడటము వల్ల కాస్త సిగ్గనిపించింది నాకు. అయినా మళ్ళీ గట్టి దెబ్బ పడకముందే చెప్పి తీరవలయునన్న ధృఢ నిశ్చయముతో 'అమ్మా ఆ బిస్కోతులు కొని ఇవ్వమని నన్నడుగ వద్దు' అన్నాను . ఆమె 'సరే' అనకుండా 'ఎందుకు' అన్నది. బిత్తర పోవడము తిరిగీ నావంతయింది. 'ఏమిటీ అధికారము, ఏమిటీ అహంకార' మని రామారావు గారు పౌరాణిక వేషధారణలో నామనసులో చెబుతున్న అనుభూతి కలిగింది. నేను ఆయన కృష్ణ పాత్రను తలచుకొని శాంత చిత్తుడనై అమ్మా నావద్ద ఇంకా దుడ్డు (డబ్బు) లేదన్నాను. ఆమె ముసిముసి నవ్వులతోబాటూ పక్కనున్నవారి వికటాట్టహాసాలూ వినిపించినాయి. కొద్ది దూరము పోయిన తరువాత ఆమె దిగి పోయింది .

బస్సు ఇంకా కాస్త దూరము పోతూనే ఎక్కువ మంది దిగి పోయినారు. బస్సు దాదాపు ఖాళీ అయ్యింది. నేను కూడా దగ్గరేవున్న Three Seater లోకి మారినాను. కిటికీని ఆనుకొని నాప్రక్కన ఒక 60 సంవత్సరాల పళ్ళూడిన మీసాల పులి కూర్చొని వున్నాడు . Rush లేనందువల్ల సముద్రములో కెరటాలు ఎగిరి పడినట్లు రోడ్డుమీద బస్సు ఎగిరి పడుతూవుంది. బస్సుతోబాటూ నేనూ ఎగరక తప్పటములేదు. కిటికీని ఆనుకొని కూర్చున్న ముసలతనికి కుదుపులు అదుపు లోనే వున్నాయి. నేను మాత్రము ఎగిరినపుడు ఆయనపై వద్దనుకోన్నా పడవలసి వచ్చేది. ఆయనకు కోపము కట్టలు తెగింది. నా వైపు రోషారుణ నేత్రాలతో చూస్తూ 'యాంటికి జాన్నూకులూ అట్ల మీద పడతావ్' అన్నాడు. (జాన్నూకులు=అంటే సారి సారికి అని). అసంకల్పితంగా నానోటినుండి ' నీవు అందంగావున్నా' వని  అన్న మాట వచ్చేసింది. అంతే మీసాల క్రింద విడిగిన పువ్వులా పెదవులు తెరుచుకోవడము నాకన్నులు గమనించినాయి. కొంత దూరము పోతూనే అతను దిగిపోయినాడు 'పోయివస్తా'నని చెబుతూ.

అక్కడ ఒక వ్యక్తి ఎక్కి నా ప్రక్కన కూర్చున్నాడు.  మాటలు కలిసి అతను తెలుగు పండితుడని తెలుసుకొన్నాను. నాకూ తెలుగులో అభిరుచి వున్నదని గమనించిన అతడు ఎన్నో భాషావిషయముల గూర్చి మాట్లాడుతూ వస్తునాడు, బస్సులో కూర్చునే సుమా! అంతలో driver వద్ద వుండే entrance లో ఒక తటస్త (అటు ఇటు కానీవాడు.) వ్యక్తి ఎక్కినాడు. నాప్రక్కనున్నతను అర్ధనారీశ్వరుడెక్కి డ్రైవర్ దగ్గరికి పోతున్నాడు, కొంపదీసి బండి నడుపుతాడేమో అన్నాడు. నేను వెంటనే 'అంతటి అదృష్టమా! అట్లయితే అందరమూ కైలాసము చేరుతాము కదా' అన్నాను. నవ్వడము ఆయన వంతయింది.

ఈ విధంగా ఆ రోజు ప్రయాణము జరిగింది.ఒకటిన్నర గంట ప్రయాణము చేసిన తరువాత బస్సు, కడకు, కడపకు చేర తప్పలేదు.

 స్వస్తి.

కౌపీన సంరక్షణార్థం అయం పటాటోపం (గేయము)


సంసారము'ఛీ' సన్యాసము'సై'
అని తలచుచు ఒక సంసారి
ఆలు పిల్లలను ఇంటిని వదలి
అడవి దారి బడె కౌపీనముతో
సగముదారి తాబోయిన పిమ్మట
ఇంకొక గోచియు అవసరమనుకొనె
ఇల్లుజేరి వేరోక్కటి గైకొని
అడవి జేరే నత డాత్రముగా

మొదటి రోజు తా గడిపిన పిమ్మట
వానగాలి శీతోష్ణ స్థితులకు
వలనుగ కుటీర మవసరమనుకొని
అడవి కట్టెలకు వచ్చినవారిని
అడిగి సహాయము, నిర్మించె

ఏటి స్త్నానమును చేసిన పిమ్మట
తడిగోచిని తన ఇంటివద్ద తా
నారవేసి వేరోక్కటి కట్టెను
దైనందిన సద్విధులకునై

ఒకనా డొక చిట్టెలుక వచ్చియా
కౌపీనమ్మును కొరికె కొద్దిగా
చింతించిన యా తాపసి యంతట
బిడాలమును తా బిరబిర తెచ్చి
పెంచగనుంచెను పర్ణశాలలో

అప్పుడాతనికి అర్థం బయ్యెను
పిల్లికి కావలె పాలనుచు
పాలకొరకు ఒక ఆవును తెచ్చెను
ఆవు గడ్డికై భూమిని దున్నెను
నాట్లువేసి పంటను పండించెను

పిల్లి త్రాగగా మిగిలిన పాలను
అమ్మ దలచె నాసన్యాసంతట
అడవికి వచ్చిన అబ్బాయొకనిని
అందుకొరకు తా వినియోగించెను

పంటను కూడా అమ్మ సాగెను
వ్యవసాయమ్మును పెంచి వేసెను
రాను రాను సన్యాసము మరచి
సంపద మార్గము ననుసరించెను

అతని జాడ తా వెదుకుచు సతియు
సంతానముతో ఆతని జేరెను
బ్రహ్మచర్యమతి దుర్భరమనుచు
సంసారమ్మును చేర దీసెను

ఒకనాడంతట ఒక్క విలేఖరి
ఆతని కడకుజని యడిగెనిటు
అయ్యా నీకడ ఫ్రిజ్జీ ,టీవీ
గ్యాసుగొయ్యి మరియాపై పొయ్యి
భార్యా పిల్లలు సిరులు సంపద
అన్నీ చేరె నదా సన్యాసము

అంతట యాతను బదులు పల్కెను
'కౌపీనార్థము పటాటోప'మిది
ఎరిగితి సంసారమె 'సై' యంచును
దేశామంతటిని జంటల జేసెద
ఎన్నిక గుర్తును 'పుట్టగోచిగా'
ఎంచుచు నిలిచెద నేనెన్నికలో
దేశమెల్ల సంసారుల నింపుచు
సన్యాసుల లేకుండ జేసెదను
గోచిపాత నా పార్టీ పేరు
గోచిపాత నా పార్టీ జెండా
గోచిపాత నా పార్టి ఎజెండా
గోచిపాత గా పేరును మార్చి
మహారాజుగా దేశమునేలెద

Pride

PRIDE

I am a genious no doubt
With immense talents stout
Make master piece unique
With mere chunk of clay great magic
But calamly said the dust
Let not pride rest in your bust   
For some day I shall knead your back into crust

TIME

Time is a wheel jurning round i feel

without a stop or without a leap

you should run as long as you can 

with no break to attain the cake

though its run is so uniform

it does wonders of any form

it makes some rise it makes fall

always move with one and all

move with time for name and fame

if you work hard you'll win the game

don't stop my dear to see the fun

for' time and tide will wait for none

  Find the truth
colourful things are bound to glitter
when the back ground is black
                        - c. rama mohan rao

చిత్రంలో పెద్దలు బ్రహ్మానందం గొట్టిముక్కుల,పోడూరి శ్రీనివాసరావు, వడ్డాది సత్యనారాయణ మూర్తి, ఆదూరి రామకృష్ణ,వింజమూరి 

వెంకటప్పారావు,వాసుదేవరావు కొండూరు, దుర్గ భమిడపాటి, మణి వడ్లమాని, బాలమూర్తి, కళ్యాణి గౌరి కాశీభొట్ల,గంటి 

సుజల,ఉషారాణి నూతులపాటి, ప్రభ,కామేశ్వరి,శ్రీధర్ తదితరులు — in Hyderabad, Andhra Pradesh.



Kalyani Gauri Kasibhatla

Guru thulyulu cheruku vaaritho chithram

                            సభికులనుద్దేసించి ప్రసంగిస్తున్న శ్రీ చెరుకు రామమోహనరావు గారు — in Hyderabad.

చెరుకు వారు వినిపిస్తున్న ఫేస్ బుక్ దండకం — in Hyderabad.